spływy kajakowe blisko warszawy

Na początku dzieci są absolutnie zachwycone – nowym otoczeniem, wodą i samym kajakiem. Rodzice oczywiście mają pewne obawy… ale zazwyczaj tylko przy pierwszym dziecku 😉
Gdy maluch poczuje się pewniej, zaczyna się wielkie odkrywanie świata: najpierw paluszek w wodzie, potem cała dłoń, a na końcu – wiadomo – ręka po łokieć 😉
Kiedy ten etap mamy już za sobą, czas na „zajęcia edukacyjne”. Najlepszym narzędziem jest… patyk. Patyk służy do mieszania wody, sprawdzania głębokości i ogólnie – do wszystkiego. Po kilkunastu minutach można wejść na wyższy poziom kajakarstwa i zrobić z patyka wędkę (wystarczy kawałek sznurka 😉).
Po intensywnym „łowieniu ryb” przychodzi czas na przerwę. Idealnie sprawdzi się dzika plaża lub bezludna wyspa – a na Bugu takich miejsc nie brakuje. Tam dziecko może zbierać muszelki, bawić się piaskiem i oczywiście… zamoczyć buty w wodzie (bo przecież nie da się inaczej 😉).
Po pikniku wracamy do kajaka. Zmęczenie zaczyna dawać o sobie znać, więc wchodzimy w tryb spokojniejszych aktywności: liczymy bociany, czaple, konie, krowy albo motyle.
Na koniec przykrywamy dziecko kocykiem i pozwalamy, żeby natura zrobiła swoje – świeże powietrze, szum łąk i delikatne kołysanie kajaka działają lepiej niż niejedna kołysanka.
Efekt? Najczęściej dziecko zasypia (zwykle u mamy na kolanach), mama ma chwilę błogiego spokoju, a tata… no cóż – tata wiosłuje. W końcu od czegoś jest w tym kajaku 😉
Pozdrawiam, tata Zosi i Jasia 😊